"Codziennie Krok do Przodu"
Interaktywny wywiad z Marcinem Kosskiem dla Vortalu SPECOPS.

Marcin Kossek.

Trawa

Witam !

Moje pytanie pochodzi z dosyć amatorskiego rejonu.

Czy szkolenie odbywane w ramach paramilitarnych organizacji młodzieżowych Strzelec, Kabar... może okazać się przydatne dla kandydatów do JS (szeroko pojętych).

Witaj. Każda forma samoedukacji i rozwoju w przyszłym kierunku zawodowym jest potrzebna. Tak, uważam, że to się może przydać, ale musisz sam nabrać odpowiedni dystans do tego, co tam będziesz robił w porównaniu z pracą (służbą) w prawdziwej JS.

 Pozdrawiam

Mack PL

Witam

1) co sądzisz o użyciu psów w jednostkach antyterrorystycznych? Nie chodzi mi o psy służące do wykrywania materiałów wybuchowych, ale o psy bojowe jak np. psy we francuskiej jednostce RAID. Wiem, że nasze jednostki AT także takowe posiadają(lub posiadały). czy są one tylko ciekawostką , czy też są przydatne?

- Witaj. Uważam, że jest miejsce na wykorzystanie psów agresorów w operacjach HRA (zatrzymań wysokiego ryzyka). Jest wiele sytuacji taktycznych, w których mogą się okazać bardzo przydatne. Proszę jednocześnie o zwolnienie mnie z wchodzenia w szczegóły taktyki.

2) w jaki sposób antyterrorysta powinien się zachować wobec obecności psa, w trakcie wykonywania działań(zatrzymania itp.) w budynku? Czy powinien go zastrzelić , czy też ma jakieś inne sposoby(środki) na unieszkodliwienie go?(zakładam, że pies jest duży, ale niekoniecznie agresywny).

- Niestety, jedynym skutecznym zablokowaniem agresji ze strony psa w kierunku operatora, jest jego eliminacja. Mimo (jak zapewne wiesz z doświadczenia), że duże psy bardzo dziwnie reagują na krzyk, hałas Flashbang lub wysadzania drzwi i okien, to nikt nie może sobie pozwolić, aby z powodu psa wstrzymać realizację działań priorytetowych. Nikt też nie zaryzykuje utraty własnego zdrowia z litości do zwierzaka, który kompletnie nie wie, co się dzieje i jest skrajnie nieprzewidywalny w zachowaniu. To bardzo przykra procedura.

3) Czy używanie na hełmie wizjera kuloodpornego(tak jak np. jednostki francuskie czy niemieckie) uważasz za dobry pomysł, czy też może to stwarzać jakieś problemy np. w użytkowaniu(celowaniu) broni i powinno to zależeć tylko od osobistych preferencji komandosa?

Uważam, iż w działaniach HRA, jest to niezbędne. Słusznie zauważyłeś, że to osobiste preferencje zaważą czy dany operator potrafi skutecznie operować bronią w takim wyposażeniu czy też nie. Bardzo ciekawe w tym temacie są nowoczesne wzory rosyjskich hełmów balistycznych SFERA.

4) Pomijając aspekty polskiego prawodastwa(możliwość użycia wojska w kraju) , kto powinien dowodzić operacją odbicia zakładników, gdyby doszło do współpracy ZOA i GROMu? Żołnierz czy policjant?

-W moim przekonaniu, na obecną chwilę, nie ma to większego znaczenia. Wpierw trzeba mieć możliwość wspólnego działania, później opracować jego zakres operacyjny (organizacja, taktyka, etc.), bardzo dużo wspólnie trenować a dopiero później rozmawiać o dowodzeniu i to na samym końcu. Wiem, że u nas najpierw się dzieli stanowiskami a dopiero później się wszyscy zastanawiają, co zrobić, aby te stanowiska miały rację bytu, ale jeśli chcemy profesjonalnie tworzyć strukturę do walki z terroryzmem, musimy się wnieść ponad nasze przyzwyczajenia. Ja wskazałem przykład rozwiązania systemowego, które skutecznie reguluje tego typu podział kompetencji.

5) Czy na wyposażeniu policyjnych jednostek AT znajdują się granaty bojowe(obronne lub zaczepne). Jeśli nie, to czy takowe w sytuacji nie związanej z odbijaniem zakładników powinny się znaleźć na ich wyposażeniu?

- Oczywiście, że powinny, to samo się tyczy granatników nasadkowych. Zmuszają do tego określone sytuacje taktyczne. Ale do tego potrzebna jest zmiana sposobu myślenia, oraz rozróżnienie walki z terrorem kryminalnym od walki z terrorem globalnym.

6) Czy karabiny wyborowe kalibru 12,7 mm mają wg. Ciebie zastosowanie w działaniach policyjnych jednostek AT. Jeśli tak, to w jakich sytuacjach?

- Tak, uważam, że jest pole do zastosowania tego typu broni. Niekoniecznie ze względu na dystans prowadzenia ognia. Poza tym ja wole operować sformułowaniem Operacje o charakterze policyjnym wykonywane przez Oddział AT. Ta drobna zmiana, powinna być również przyczynkiem, do zrozumienia istoty funkcjonowania dużego Centralnego Oddziału AT.

7) Czy komandosi powinni przewozić dodatkową amunicję w samochodach, na wypadek powtórki sytuacji z Magdalenki i szybkiego wyczerpania amunicji w starciu z przestępcami(polscy żołnierze w Iraku przewożą dodatkową amunicję w samochodach, na wszelki wypadek)? Czy też, to co mają na sobie powinno być wystarczające?

- Kilka lat wcześniej pisałem o potrzebie zmiany istniejących procedur, również w zakresie wprowadzenia tzw. Pakietów Amunicyjnych. Nie chce się powtarzać, jeśli ktoś się nie nauczył w tamtej sytuacji, to na poprawę nie ma szans.Oczywiście, że powinno się wozić taki zapas w załadowanych magazynkach, ma Pan rację kompletną.

8) Czy aby zostać snajperem w jednostce AT, należy najpierw przejść cały cykl szkolenia "zwykłego" operatora? I czy jakaś grupa pozostałych operatorów powinna przechodzić szkolenie snajperskie, aby posiadać dodatkową funkcję, stanowiąc swego rodzaju rezerwę snajperów na wszelki wypadek?

- Uważam, że jeżeli osoba, która się zdecyduje, aby zostać strzelcem wyborowym, przejdzie wcześniej cykl szkolenia dla szturmowca, może to jej tylko pomóc a nie zaszkodzić. Pozwoli to lepiej zrozumieć, zakres wykorzystania grupy strzelców wyborowych w operacjach ratunkowych. Nie jest złym rozwiązaniem, jeżeli w każdej sekcji bojowej jest też kilka osób o specjalizacji dodatkowej z zakresu strzelca wyborowego. Ale należy wziąć pod uwagę, że etatowa sekcja strzelców wyborowych powinna być również na tyle liczna (minimum 24 osoby), aby była samowystarczalna do większości operacji ratunkowych (Np. na samolocie pasażerskim lub autobusie) biorąc pod uwagę Opcje Strzelców Wyborowych.

9 ) Czy dowódcę oddziału AT(np. ZOA) koniecznie powinien być komandos, czy też wzorem np. jednostki z Korei Pd. raczej oficer-administrator, który lepiej radzi sobie z biurokracją?

- Dowódca takiej jednostki, powinien być człowiek, który jest na tyle sprawny intelektualnie, że swoim działaniem jednostce przynosi więcej korzyści niż strat. Nie musi to być komandos, na takiej funkcji jest potrzebne myślenie pragmatyczne oparte o umiejętności abstrakcyjnego rozumowania. Komandos powinien być jego zastępcą do spraw bojowych. Dowódca powinien być wizytówką jednostki na zewnątrz i gwarantem jej stabilności.

11) Mówiłeś o pewnej wizji wyłączenia GROMu i ZOA z dotychczasowych struktur. Pomijając szczegóły tego rozwiązania, jak powinny być te jednostki po takim zabiegu podporządkowane? Czy o ich użyciu na wniosek odpowiedniego ministra winien decydować premier(prezydent)? Rozumiem, że musiały by być podporządkowane odpowiednio wysoko, ale jak powinna wyglądać droga decyzyjna o użyciu tych oddziałów?

- Taka struktura scalająca tego typu jednostki, powinna być podporządkowana pod Premiera RP. Jeżeli Premier, po konsultacjach ze swoim zespołem doradców, uznałby, że dana sytuacja wskazuje na użycie tego podmiotu, podmiotowi temu podlegałyby automatycznie wszystkie terenowe struktury, nie na prośbę tylko na rozkaz, bez względu na to, kto komu takie polecenie wydaje (przecież działa stricte z polecenia Premiera RP). Tylko w ten sposób, można jasno wskazać, kto, za co jest odpowiedzialny i kto, za co ponosi konsekwencje. Pomijam fakt rozwiązania dotychczasowych kłopotów kompetencyjnych, centralizacji szkolenia, oraz samowystarczalności etatowej do działania. Mam gotowy ten projekt, wiem, że jest nim dość mocno zainteresowana grupa ludzi, którzy być może w niedalekiej przyszłości, będą kształtować rzeczywistość w tym zakresie. Zobaczymy.

12) Jak powinna być uzbrojona sekcja(para) snajperska? Czy tylko jeden z nich powinien posiadać kbw 7, 62 mm, a drugi(obserwator) HK-36K(tak jak w ZOA), czy też lepiej by było gdyby obaj mieli kbw, aby móc działać na zmianę w trakcie dłuższych akcji?

- Oczywiście, że obaj powinni posiadać Karabin Wyborowy, ponieważ jest to broń indywidualnego zaszeregowania. Należy wziąć jeszcze pod uwagę, że wiele sytuacji taktycznych, narzuca pewne rozwiązania w zakresie uzbrojenia również strzelców wyborowych (na przykład, jak pisałem wcześniej, operowanie przez strzelców wyborowych z pokładów śmigłowców podczas działań na wodzie lub Opcja Strzelców Wyborowych). W standardach uzbrojenia dla strzelców wyborowych, musi się znajdować również broń z tłumikami dźwięku, co pozwala zachować niezdekonspirowane stanowisko ogniowe… To tyle, ile mogę na ten temat napisać.

 Pozdrawiam

FREEKI

Witam!

Jak myślisz, co jest prawdziwą przyczyną publikowania na Twój temat nieprawdziwych artykułów (patrz. Paszkwil zTrybuny) i prób rozpowszechniania tych samych informacji w środowisku? Czy brak umiejętności może być Twoim zdaniem, przyczyną aż tak nieuzasadnionej agresji wobec Ciebie?

Witaj. Mam zasadę, że nie odnoszę się do nieprawdziwych informacji na swój temat, ponieważ ich skala jest (była) w środowisku tak duża, że musiałbym się zająć tylko udowadnianiem, że nie jestem wielbłądem. Tamten artykuł z „Trybuny (niepodpisany, niesprawdzony u źródła) w całości się nadawał na sprawę w sądzie, ale nie ma sensu podbijać rangi tego dziennika poprzez wytaczanie im sprawy.

Cały czas, ta sama grupa nieudaczników (dokładnie wiem kto to robi), stara się namawiać pojedynczych dziennikarzy, do takich samych paszkwili jak tamten, na mój temat, jednak rzetelność dziennikarska stopuje te zapędy poprzez weryfikację informacji.

Taki mamy kraj, ja już się nauczyłem z tym żyć, oraz zauważyłem, że im częściej na mój temat rozpowszechniają nieprawdę, tym więcej mam dowodów sympatii z tego środowiska i zaproszeń do wspólnych ćwiczeń. To jest prawdopodobnie cena, która muszę płacić za niezależność i sukces. Działam w myśl zasady, że: „
Miarą moich sukcesów jest ilość moich wrogów, bo w tym kraju pełnym nienawiści do siebie samych, nie da się funkcjonować inaczej. Gdybyśmy tyle samo energii, którą przeznaczamy na wzajemne niszczenie, przeznaczali na wzajemnie budowanie, to na pewno wiele byśmy zyskali jako naród.

Nie wiem tak naprawdę, czemu mnie atakują, myślę, że to wynika z tego, iż traktują mnie jako konkurencje (a przecież nie jestem, działam poza krajem), i że nie potrafią stworzyć alternatywy dla tego, co ja mogę przekazać jednostkom w kraju. Jako, że są za to odpowiedzialni, wola dyskredytować mnie, zamiast chociaż spróbować zrobić to, co jest w ich obowiązkach. A tak naprawdę, to ja w ten sposób odwalam ich robotę, której nie potrafią wykonać i to powinno być dla nich wygodne.

Powiem Ci tylko, że ta sama grupa ludzi, która mnie stara się oczerniać, co chwile się do mnie zwraca o informacje i dokumentację szkoleniową i pomoc w taktyce. I za to ich po prostu uwielbiam.

Kiedyś napiszę, o tych wszystkich prowokacjach, jakich się dopuszczają wobec mnie, na razie jeszcze muszą zaczekać i zrozumieć, że nazwisko Kossek nie jest lekarstwem z apteki na kompleksy i nieudolność.

Co rozumiesz przez strzelanie taktyczne i walkę pistoletem?

Strzelanie taktyczne, to w moim rozumieniu, wyrobienie konkretnych odruchów u trenujących operatorów. W skrócie, chodzi mi o to, by w czasie prowadzenia kontaktów ogniowych, operatorzy cechowali się odpowiednią agresją, bezwzględnością, popartą chłodnym realizowaniem założeń taktycznych i co najważniejsze, nieuchronnością ich zastosowania.

Perfekcyjne posługiwanie się każdym etatowym rodzajem broni uważam za niezbędny etap zanim dana jednostka zacznie się koncentrować na treningach taktycznych. Naturalnie, podczas tych treningów na bieżąco używana jest różnego rodzaju broń, ale jej wykorzystanie jest tylko bardzo małym i ostatecznym elementem takich zajęć. Z uwagi na to, że jest to czynność ostateczna oraz cechuje się olbrzymią odpowiedzialnością, musi być opanowana do perfekcji.

Moim zdaniem, mylnie określa się różnego rodzaju strzelania, mianem strzelania taktycznego. W ogóle nie zrozumiałe są dla mnie nazwy - Strzelanie Combat, Strzelanie Antyterrorystyczne..

Przygotowując dana jednostkę AT do zaawansowanego treningu taktycznego, naturalnym procesem naszego treningu jest ciąg zaawansowanego treningu strzeleckiego. Trening ten przeprowadzany jest w warunkach maksymalnie zbliżonych do realnego pola walki oddziału antyterrorystycznego. Trenujący mają na wyposażeniu cztery następujące jednostki broni:

1. Broń podstawowa - pistolet maszynowy lub subkarabinek szturmowy, wyposażone dodatkowo w oświetlenie        taktyczne z filtrem podczerwieni, przyrządy optoelektroniczne, oraz wytłumienie w opcji zależnej od rodzaju treningu (np. sytuacji zakładniczych)

2. Broń zapasowa - pistolet z oświetleniem taktycznym oraz przyrządami trytowymi

3. Broń wsparcia taktycznego - strzelba gładkolufowa z chwytem pistoletowym oraz oświetleniem taktycznym – służąca przede wszystkim do działań o charakterze „Breacher Miękki.

4. Dodatkowy pistolet, tzw. Back Up.

Każdy z tych rodzajów uzbrojenia wymaga osobnego treningu doskonalącego, któremu poświęcany jest odpowiedni czas i okoliczności, w jakich ten trening powinien się odbywać. Przykładem takiego treningu może być kilka punktów z zakresu ćwiczenia, taktycznego wykorzystania strzelby gładkolufowej: 

Te kilka punktów powinno przybliżyć sposób treningu strzelania taktycznego ze strzelby, na uwagę powinien zasługiwać fakt, iż żaden z tych punktów nie przewiduje strzelania w kierunku tarczy.

Podobnym, choć o wiele trudniejszym treningiem strzelania taktycznego jest posługiwanie się podstawowym oraz zapasowym rodzajem uzbrojenia. Trening taki cechuje się odpowiednim stopniem zaawansowania oraz wynikającą z tego dynamika i trudnością wykonania.

Większość renomowanych jednostek Antyterrorystycznych zrezygnowała już dawno z treningu na strzelnicy, przenosząc ciężar nauczania strzelania taktycznego na obiekty przystosowane do strzelania wewnątrz pomieszczeń (nie mam na myśli Killing House). Trening taki odbywa się w zespołach kilku lub kilkunastoosobowych, w pełnym wyposażeniu indywidualnym i grupowym, w maskach przeciwgazowych, w warunkach ograniczonej widoczności. Dodatkowo, trenujący poddawani są dodatkowym trudnościom, do których zaliczam między innymi: 

Mam nadzieję, że przy najbliższym spotkaniu na strzelnicy z Forumowiczami Specops, będę miał przyjemność konkretnego pokazania w praktyce, jakie elementy składają się na strzelanie taktyczne i walkę bronią. Wówczas bardzo łatwo będzie dostrzec różnicę.

W środowisku wiadomo że podczas szkoleń stosujesz ostrą amunicję i MW, czy korzysci wynikające z takiego szkolenia uzasadniają zwiększone ryzyko podczas wstępnego etapu szkolenia?

- Mój system treningowy, oparty jest o wyrabianie prawidłowych odruchów taktycznych w poszczególnych fazach przeprowadzenia operacji specjalnych. Nie latam z operatorami po samolocie w 15 sekund łącznie z likwidacją zagrożenia, ponieważ wiem, że tak się po prostu nie da. Staram się wypracować tempo właściwe do ryzyka prowadzenia operacji, umiejętności indywidualnych operatorów oraz przede wszystkim do trudności wykonywania zadania. Podczas treningu z wykorzystaniem FX, operator może sobie pozwolić na ryzyko błędu w tłumie ludzi, podczas tego samego treningu z bojową amunicją, już takiego ryzyka nikt nie podejmie. Lepiej, aby nie strzelał, jeśli nie jest pewien czy trafi, i o to mi właśnie chodzi, wypracowanie decyzji indywidualnej w danej sytuacji taktycznej. To wszystko w odpowiednim tempie, właściwym do użycia broni w sytuacjach zakładniczych. Mam nadzieję, że tego typu treningi (z wykorzystaniem przenośnych kulochwytów) dotrą kiedyś i do naszych jednostek AT. Dopiero wówczas będzie się można przekonać, jak zasadnicza to jest różnica. Nie mam tu absolutnie na myśli treningów w typowym Killing House, bo ten rodzaj zajęć jest już na świecie tylko elementem podstawowym treningu taktycznego dla początkujących a u nas jest nadal traktowany jako ósmy cud świata.